Thanawat's profile' - ' O d a o a t <<...PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    September 09

    เวลาแห่งชีวิต

    สวัสดีคับ การอัพครั้งนี้ อาจจะเปงการอัพครั้งนี้ อาจจะเปงการอัพสเปซครั้งหลังๆของผมแล้วล่ะ  ต่อจากนี้
    ชีวิตของผมก้ออาจจะเปลี่ยนไป ไม่รู้ทางลบหรือทางดีล่ะ เหอๆ  อาจจะไม่ได้อัพอีกบ่อยๆ
     
    ^^ จบสิ้นกันสักทีครับสำหรับการศึกษาม.6 เจ็บช้ำกะมันมามากมาย รำคาญเรื่องงานที่ถาโถมเข้ามาใส่
    จะตอบแทนความร้าาากกก  เอ๊ย!..ม่ายช่าย.. อยากจะบอกว่า ชีวิตม.6นี่มันช่างยากลำบากแท้ๆ
    น้องๆม.ต้น อาจจะเหงว่า .."โหย ม.6 สบายคัก เรียนแปปเดียวก้อปิดเทอม" .ผมอยากจะบอกว่า
    ที่จิงแล้ว มันไม่ใช่อย่างงั้นเลยคับ พี่ต้องทำงานหนักว่าน้องๆหลายเท่าเลยทีเดียว ในการเรียนต่ออุดมศึกษา..
     
    ++ ตอนนี้ผมเริ่มจะมองเหงอนาคตเทอมหน้าแล้วล่ะ ดูจากจำนวนกิจกรรมที่เริ่มจะถาโถมเข้ามาใส่ โหย..
    อนาคตผมคงไม่ได้อยุ่ดีกินดีแน่ๆ หนังสือยังไม่อ่านอีกหลายหน้า ตอนนี้ผมเริ่มคิดที่จะแยกออกจากกลุ่มเพื่อนๆ
    บ้างแล้วล่ะ รู้สึกว่าต้องเตรียมการสอบแล้ว  อย่าว่าอย่างโง้นอย่างงี้เลยคับ ...จำเป็นจริงๆ...
     
    -- ครั้งนึง ผมเคยพูดกะตัวเองว่า 'ฟ่าวเรียนฟ่าวจบดีกว่ามั้ง หางานทำสร้างเนื้อสร้างตัวกันดีกว่า..'
    มันดูเหมือนจะเปงความคิดของเด็กๆเค้าคิดกัน ในเวลาที่ท้อในการเรียน เฮ้ออ... ผมก้อมีวันท้อเหมือนกัน
    บางวันเหนื่อยแทบขาดใจ อยากกลับบ้านมานอน แต่เพื่อนโทรมาบอกว่าให้ไปทำงาน โน่นนี่ เหอๆ บางทีผมคิด
    เหมือนกันว่า 'อะไรกันนักหนาวะ คนมีตั้งเยอะ ทำไปก่อนไม่ได้รึไง '
     
    -- ตอนนี้ผมเริ่มจะรู้เกรดมาบ้าง 2-3เกรด ของเทอมแรก ม.6แล้ว  วิชาแรก สุขศึกษา ผมได้แค่ 3.5
    ก้อแหงล่ะ ข้อสอบน่ะ เล่นออกแต่เรื่องของผู้หญิง ผู้ชายไม่มีไรเลย แต่ก้อดีนะ ชอบเวลาอาจานแกสอน 555+
    สนุกสนานดี ผมจำได้เลยว่า ตอนปิดคอร์ส ผมยังไม่รู้เลยว่าเรียนอะไรไปบ้าง ทำรายงานอยุ่กลุ่มไหนก้อยังไม่รู้
    เรื่องเลย หุหุ สุดท้ายก้อหากลุ่มเจอจนได้ อิอิ เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกันนะเนี่ย
    --เกรดที่2 ฝรั่งเศสผม 55+ วิชานี้ ได้เกรด4จนได้ วิชาที่ไฝ่ฝันของเด็กสายศิลป์ เพื่อนๆผมหลายคนรอด
    ตายอย่างหวุดหวิดเมื่อได้เกรด 1- 1.5 พวกมันดีใจอย่างสุดๆ ยังกะพวกไม่ได้ออกมาเจอแสงอาทิตย์มา 8ปี
    ยังไงอย่างงั้น หุหุ ทำไมพวกมันไม่คิดว่าอยากจะพัฒนาตนเองให้ได้เกรด 4 ซะบ้าง คิดแต่ว่า
    "ปีนี้กุจะตกไหมน้อ"
    แค่นั้นเหรอ ยังกะผมเก่งนักงั้นแหละ เหอๆ
      + ก้อยังดีที่ปีนี้ได้เกรด 4 เทอมที่แล้ว ผมก้อคิดว่าผมสมควรได้เกรด 4นะ แต่ผิดพลาดหลายอย่างมากมาย
    เช่น โดนหักคะแนนเพราะกระจกแตก 10คะแนน จดคำศัพท์สุดหิน 50 รอบได้ 80คะแนน <ยังไม่หารคะแนน>
    แต่เพื่อนเค้าพากันท่องศัพท์แทน ได้ 100คะแนน นอกจากนี้ยังมีคะแนนถูกหักจากการทำงานผิดพลาดของผมอีก
    เรียกว่า ผิดอย่างมหันต์เลยล่ะ... แต่คะแนนปีที่แล้วผมยังได้ 78เลย ทั้งๆที่ผิดพลาดเยอะขนาดนั้น ก้อยังงงอยุ่

    จนถึงทุกวันนี้ หุหุ ปีนี้ลุ้นระทึกเหมือนกัน เฮ้ออ เพราะคะแนนเวรประจำวันแท้ๆ ช่วยไว้ ..
                  
                               +++++++++  ++++++++++++++
     
    -- ตอนนี้เพื่อนๆที่สนิทของผม มันเริ่มจะหายๆกันไปบ้างแล้ว โดยเฉพาะ เพื่อนๆกลุ่มของผม มี  ผม หยก ปาร์ค นุ้ก
    แบงค์ ++ ทุกคนเหมือนมีหน้าที่ต่างๆต้องทำ หยกมันเรียนพิเศษหลายวิชาจนไม่ได้เจอกันบ่อย เจอกันทีก้อเนื้อย่างรวม
    โน่นล่ะ ปาร์คก้อไปอีกทาง บักนี่เตะบอลลูกเดียว ซ้อมบอล แหงสิ สีผิวเมิงตากแดดให้ตายกะไม่ดำ 55+ บักนุ้ก มันก้อมี
    ภาระจองหอติว โครงการมาม่าไรของมันบุ ไอ้นี่หาตัวยากจิงๆ บักแบงค์ ไอ้เจ้านี่ต้องดูแลน้อง แล้วต้องทำงานคณะกรรมการ
    นร.ไม่ค่อยได้เจอกะมันหรอก นานๆทีจะเข้าไปหามันที่ห้องกรรมการนร.ไม่ใช่ไรหรอก ที่นั่นมีแอร์ อิอิ

       นอกจากนี้เพื่อนๆสนิทพวกอื่นๆของผมจากที่พวกมันเคยปัญญาอ่อนนั่งเล่นเกมไรของมันบุ เด่วนี้...หันไปเล่นเกมออนไลน์
    กันแล้ว เหอๆ ยิ่งแล้วใหญ่ จะว่าไปแล้วมันก้อยังปัญญาอ่อนเหมือนเดิมแหละ
     
    -- เสื้อรุ่นกลุ่มของผมตอนนี้ รู้สึกว่า เปอเซนต์การได้เสื้อแทบจะเปง 0 เพราะได้คนสั่งทำบักป๊อป มันอยุ่อเมริกาเรียบร้อย ออนเอ็มที
    ไม่เคยตอบ กดสั่นหน้าจอแทบตาย มันก้อไม่ตอบ ไร้สาระมาก หุหุ แต่ก้อดีใจกะมัน ที่มันหาแฟนได้สักที ก๊ากๆ กุว่าสิม่อแล้ว สาด
    แม่ง ก้อเมิงเล่นไม่ส่งข่าวไรมาเลยนี่หว่า อิอิ ไม่หรอกเพื่อน กุไม่คิดงั้นหรอก เมิงก้อรู้นิสัยกุดี -- ยังไงก้อไปดีนะเมิง
     
    ++ ผมมีความทรงจำดีๆหลายอย่างในช่วงม.ปลาย ช่วงที่ผมชอบมากที่สุดคือ แข่งฟุตซอลม.5 มันเหมือนห้องผมมีความสามัคคีกัน
    มากมาย ทั้งๆที่ห้องผมเปงตัวเต็งในการตกรอบแรก ถูกการพูดจาข่มเหง ว่า "จะแพ้กี่ลูกดี หรือ อ่อนให้เอามะ"อะไรประมาณนี้ แต่ก้อ
    ไม่เคยคิดท้อ และในที่สุดก้อสู้ จนได้ที่ 4 แจ่มมากมาย เกินกว่าที่เราคาดไว้มาก ตอนแรกนึกว่า ของชนะสักนัดก้อพอแล้วล่ะว้า  เพราะ
    ดูจากขุมกำลังนักฟุตบอลหนิ ไม่มีทางสู้เขาได้เลย ตัวก้อเล็กๆ แต่คำว่า ความพยายามอยุ่ที่ไหน ความสำเร็จอยุ่ที่นั่น ก้อยังใช้ได้อยุ่ดีแหละวะ
    ...และที่สำคัญ...

    ++++++++++++++++++ ผมยังมีเพื่อนๆอีกมากมายที่อยุ่ข้างๆผม ++++++++++++++++++++++++++++
           [ อัพครั้งนี้อาจจะยาวไปจนถึงจบม.6 เทอม2 แล้วผมจะมาอัพครั้งนั้นเปงครั้งสุดท้าย]
     
                                                      >>>สุดท้าย<<<
                                                       ^ ขอขอบคุณ...^
    - เพื่อนๆชั้น 6016ทุกๆคน ไม่ขอเจาะจงคนไหน เอาเปงว่ารวมๆกันหมดเลยดีกว่า ที่ฝ่าฟันอุปสรรคการเรียนมากกับผมจนถึงทุกวันนี้
      ถึงแม้ว่าเวลาไหนกุจะงี่เง่ากะซาง
    - เพื่อนๆกลุ่มแก๊งกันดั้มของผม <คิดเองนะชื่อกลุ่มนี้> ประกอบด้วย เก่ง ช้อป นนท์ ไก่(เบิ้ม) ป๊อป แก๊ง ป่าน และอื่นๆอีกมายมาย  บางคน
      เปงเพื่อนกันตั้งแต่ ป.3 และจะเปงเพื่อนแท้ตลอดปายย.. กุรักพวกมึง โอเค๊ ?
    - กลุ่มแก๊งของผม มี ผม หยก ปาร์ค นุ้ก แบงค์ (ถึงหลังๆจะไม่ค่อยได้อยุ่พร้อมๆกันเท่าไหร่)ที่อยุ่ด้วยกันมานานมากมาย  ช่วยกันฝ่าฟันการเรียนช่วง
      ม.ต้นจนสำเร็จ โดยเฉพาะ ช่วง มารุต เปงประธานระดับ ตอนนั้น เราโดดเข้าแถวตอนเช้า มุดสะพานพุทธหนีออกนอกโรงเรียน ปีนกำแพงออกไปเล่น
      เกมข้างนอก ทำบาบีคิวบ้านบักนุ้กไปขายวันเขียวแสดและทำงานอ.ประภาส ยังจำกันได้ไหม อิอิ    ยืมกีตาร์บักหยกยังไม่คืน  รับ-ส่งบักแบงค์ตอนเตะ
      บอลช่วงปิดเทอมเพราะมีแค่กุกะเมิงที่อยุ่ร้อยเอ็ดตอนนั้น นอกนั้นเรียนพิเศษ  และได้เปงเพื่อนกะแฟนแมนยูฯเหมือนกันอย่างบักปาร์ค-*- กุ หยก
      ปาร์ค นุ้ก ไปช่วยงานแม่แบงค์จนเหมือนเปงส่วนหนึ่งของชีวิตกุ ไม่ได้ไปแล้วมันเหมือนขาดไรไปสักอย่าง 55+ เว่อไปป่าววะ แต่บางที พวกเมิง4คน
      ไปไหนแล้ว กุมักไม่ชอบไปด้วย เช่น ตีแบดฯ กินนม อะไรพวกนี้ อย่าว่ากุเลยนะเว่ย 55 กุไม่ชอบตีแบด เพราะกุตีไม่เก่งเท่าพวกเมิง 55+
      เอาเปงว่า >>ทั้งหมดทั้งมวลที่กุกล่าวมาเนี่ย มันมาจากความรู้สึกของกุเอง กุอัพสเปซไม่เคยตั๋ว หุหุ สรุปก้อคือ กุรักพวกเมิง นะว้อย<< จบไปเรียนต่อไหน
      ก้อขอให้สำเร็จแล้วกัน
    - เพื่อนๆต่างห้องทั้งหลาย กุจำไม่ได้ว่าใครบ้าง เยอะเหลือเกิน 55+
    - กลุ่มฟูล(Full)ที่โง่เง่าทั้งหลาย และจะขอขอบคุณอย่างสูงที่มันจะไม่เกิดขึ้นอีกก กูเข็ดแล้วจ้าาาา
    - แด่ช่วงเวลาทั้งดีและเศร้าของกุและเพื่อน ทำให้ได้รู้จักกะเพื่อนดีๆ
    - แด่ลูกบอลกระดาษที่บักช้อปทำขึ้นมาเพื่อเล่นหลบลูกป.3 เปงศูนย์รวมความทรงจำของกุ
    - แด่ความสนุกกะหลบลูก จนกางเกงเป้าขาดจนกุต้องเอากระเป๋าบังแล้วเดินกลับบ้าน
    - แด่อาคารชั่วคราว ของรร.อนุบาล ที่โดนทุบเรียบร้อย
    - แด่นมตราคันทรี่ เฟรช ที่กุกินตอนประถม
    - แด่ สิ่งทั้งหลายในโลก ที่ผ่านมาทั้งหมด
    - แด่ความทรงจำทั้งหลายทั้งมวลที่ผ่านมาและอยุ่ในหัวพวกเมิง จงจำมันไว้และจงคิดซะว่า...

      ...ความหลังยังคงหอมหวลอยู่เสมอ ...
     
      ...แต่อย่าจมปรักกะมัน...
     
      ...แต่จงใช้มันผลักดันชีวิตของเราจะดีกว่า...
     
      ...แม้ว่าวันหนึ่งเราต้องล้ม...
     
      ...แต่เพื่อนจะอยู่ข้างเราเสมอ...

       ++ ตอนนี้ใครจะทำไรก้อขอให้ประสบความสำเร็จนะว้อยย จงเชื่อว่าเราจะยิ่งใหญ่เสมอ ++
      
       (ปล.เปงไงล่ะ ยาวสมใจไหม อิอิ)
     
     
     
     

    Comments (20)

    Please wait...
    Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
    You didn't enter anything. Please try again.
    Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
    To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
    Your parent has turned off comments.
    Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
    You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
    Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
    Complete the security check below to finish leaving your comment.
    The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.

    To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in


    Don't have a Windows Live ID? Sign up

    ฮ่าๆๆๆ
    จ่มอีกแหละ
    จะทนฟังหล่ะกัน
    ได้เปงเพื่อนแกตั้งสามปีแหนะ
    ยังไงก้อดีใจด้วยนะ นิสิตใหม่ คณะนิติ
    ไปหล่ะ
    อย่าลืมเค้าคนนี้น้า
    Dec. 23
    เออวะ ซึงชิบหายเลย ^_^n เหอๆมิตรภาพตราบนิรันดร์ สะพานพุทธที่เคยลอด รั้วที่เคยปีน ห้องคณะกรรมการที่มีแต่กลิ่นห้องน้ำเพื่อนๆทุกคนที่เข้ามาในชีวิตสุดๆทั้งนั้นชีวิตม.ปลาย เฮ้ยยังไงซะกูก้อจะไม่มีวันลืมมึงหรอกเฮ้ย อยู่กันมาตั้ง6ปี ลืมกันง่ายขนาดนั้นได้ไง เอออย่างว่าแหละวะ มีพบ มีพลัดพราก มีจาก มีร่ำลา มีน้ำตา เหอๆ แต่อย่างว่าแหละวะไม่มีงานเลี้ยงไหนไม่มีวันเลิกรา แต่ทว่า ทุกๆสิ่งจะเก็บไว้ในลิ้นชักความทรงจำตลอดไป ขอบใจมึงมากนะและบักนุก ปาร์ค ที่มาช่วยงานแม่กูทุกคืนถึงแม้ว่าคืนแรกมึงจะแดกโดยที่ไม่สนใจฟ้าฝนก็ตาม กูขอบใจมึงมาก เฮ้อต้องจากกันแล้วเหรอวะเนี่ย เศร้าเนาะ เอาวะสัจธรรมของชีวิต ไงซะ ก็ขอให้มึงโขคดีนะเพื่อน กูยังอยู่ตรงนี้ เป็นกำลังใจให้มึง สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ    ถ้ามึงท้อติดต่อกูได้ จำไว้
    Sept. 28
    เออวะ ซึงชิบหายเลย ^_^n เหอๆมิตรภาพตราบนิรันดร์ สะพานพุทธที่เคยลอด รั้วที่เคยปีน ห้องคณะกรรมการที่มีแต่กลิ่นห้องน้ำเพื่อนๆทุกคนที่เข้ามาในชีวิตสุดๆทั้งนั้นชีวิตม.ปลาย เฮ้ยยังไงซะกูก้อจะไม่มีวันลืมมึงหรอกเฮ้ย อยู่กันมาตั้ง6ปี ลืมกันง่ายขนาดนั้นได้ไง เอออย่างว่าแหละวะ มีพบ มีพลัดพราก มีจาก มีร่ำลา มีน้ำตา เหอๆ แต่อย่างว่าแหละวะไม่มีงานเลี้ยงไหนไม่มีวันเลิกรา แต่ทว่า ทุกๆสิ่งจะเก็บไว้ในลิ้นชักความทรงจำตลอดไป ขอบใจมึงมากนะและบักนุก ปาร์ค ที่มาช่วยงานแม่กูทุกคืนถึงแม้ว่าคืนแรกมึงจะแดกโดยที่ไม่สนใจฟ้าฝนก็ตาม กูขอบใจมึงมาก เฮ้อต้องจากกันแล้วเหรอวะเนี่ย เศร้าเนาะ เอาวะสัจธรรมของชีวิต ไงซะ ก็ขอให้มึงโขคดีนะเพื่อน กูยังอยู่ตรงนี้ เป็นกำลังใจให้มึง สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ    ถ้ามึงท้อติดต่อกูได้ จำไว้
    Sept. 28
    pang-pangwrote:
    โหยย...ครั้งนี้อัพ เเมร่งซะซึ้งเลยนะ
     
    - -......... ไม่อยากจบเลยว้ะ คิดถึงเพื่อนๆๆๆ
     
    เกรดปี้นี้ไม่ดีเลยว้ะ เกรด ตก เซงคั่ก
     
    อัพสเปซเเล้วเด้อ
     
    MIzzzzz
    Sept. 28
    pang-pangwrote:
    โหยย...ครั้งนี้อัพ เเมร่งซะซึ้งเลยนะ
     
    - -......... ไม่อยากจบเลยว้ะ คิดถึงเพื่อนๆๆๆ
     
    เกรดปี้นี้ไม่ดีเลยว้ะ เกรด ตก เซงคั่ก
     
    อัพสเปซเเล้วเด้อ
     
    MIzzzzz
    Sept. 28
    alllo!!!
     
    แหม่ ท่านหัวหน้าค่ะ
     
    พยายามเข้าน่ะค่ะ ท่านหัวหน้า
     
    ลูกน้องเอาใจช่วยเจ้าค่ะ.....อ่านหนังสือน่ะค่ะ
     
    Sept. 24
    alllo!!!
     
    แหม่ ท่านหัวหน้าค่ะ
     
    พยายามเข้าน่ะค่ะ ท่านหัวหน้า
     
    ลูกน้องเอาใจช่วยเจ้าค่ะ.....อ่านหนังสือน่ะค่ะ
     
    Sept. 24
    alllo!!!
     
    แหม่ ท่านหัวหน้าค่ะ
     
    พยายามเข้าน่ะค่ะ ท่านหัวหน้า
     
    ลูกน้องเอาใจช่วยเจ้าค่ะ.....อ่านหนังสือน่ะค่ะ
     
    Sept. 24
    แกก็อย่าเครียดเรื่องเรียนให้มากนักนะ เด๋วจะดำขึ้น ถ้าจะตั้งใจอ่านหนังสือก็อย่าทิ้งเพื่อนไปเลยละกัน เพราะเด๋วแกจะเสียดายวันเวลาเด๊ะ เพราะมันย้อนกลับไปม่ายได้อีกแล้ว ใช้เวลาที่เหลือในช่วงม.6ให้คุ้มค่าแล้วกันนะ เรา/16จะสุขจะทุกข์ด้วยกันเด้อออ
    Sept. 24
    กุจาเม้นให้เมิงดีมะนิ -*- 
     
    เอาว่ะ ไหนๆก้อมาละ
     
    ว่าแต่ว่า หาตุวกุยากนี่ มานยากตรงไหน  เมิงก้อไม่เดินมาเจอกุเอง  แล้วก้อ  คราวหน้าก้อคอมเม้นให้กุดีๆหน่อยก้อดี
     
    เออลืมทวง
     
    หนี้กุ 75 บาทวันไหนจาคื๊นนนนน
     
    รอมา 6 ปี  ยังไม่ได้คืนซักที
     
    แล้วอีกอย่างนะเว้ย  จบแล้วเมิงจาไปไหนก้อไป
     
    แต่!!
     
    มีข้อแม้ว่า เมิงต้องออนเอ็มคือเก่า  เปลี่ยนเบอร์โทรบอกกุด้วย เผื่อเมิงไม่คืนตังกุ
     
    เออ พอดีกว่า มานจายาว
     
    แค่นี้แหละ  บายเว้ย
     
    ขอให้เมิงสอบติด
    Sept. 23
     ยังไงกูก็ขอขอบคุณสำหรับมิตรภาพดีๆ ยังไงก็ขอให้มึงโชคดีแล้วกันได้เป็นนักการฑูตเด้อ
    Sept. 17
    เหอๆ มันไม่มาให้น่ะ  ซอรี่ 
    Sept. 14
    <br><a href=http://www.hi5love.com/><img src="http://i87.photobucket.com/albums/k139/hi5love/graphics/comments/glitterwords/06.gif" alt="hi5 comments" border="0"></a><br><a style="padding:1px;background:#FFF;color:#000080;font-family:tahoma;font-size:11px;text-decoration:none;border:1px double #00ADEF" href="http://www.hi5love.com/" target="_blank">Get FREE HI5 Comments</a><br>
     
    Sept. 14
         ...ดีใจสุดขีดล่ะซี้ จาจบ ม.6 แล้ว อิอิ อัพซะยาวเลยนะ แวะไปเม้นให้ปาร์คมา ทำยังกับจาอัพครั้งสุดท้ายแน่ะ แต่พอมาเจอของโอ๊ตนะ น่าจาสุดท้ายเจงๆ เหอๆ ทุกวันนี้ถ้าเกิดว่าเราไม่คิดเรื่องสอบอารายนะ นับว่าสบายสุดโคตรเลยแหละ  ยังงัยมันก็หนีไม่พ้นอ่ะนะโอ๊ต  มันจำเป็นที่จะต้องสู้ต่อไปอีก ไม่มีคำว่าสบายหรอกเราว่า...  ถ้าเราอยากที่จะทำความฝันให้เปงจริง  มันก็ต้องลำบากนิดนึง ลำบากตอนนี้ดีกว่าลำบากตอนแก่ (เจงมั๊ย ) เราก็ขอให้โอ๊ต ทำความหวังให้เต็มที่นะ ประสบความสำเร็จนะจ๊ะ (นักการฑูตน้อย)อ่านหนังสือให้มากๆๆ พยายามเข้าไว้   สักวันหวังว่าเราคงมีเพื่อนเปงนักการฑูตที่ได้ชื่อว่า "โอ๊ต" นะ  555+  (อย่าลืมกานน้า)
                                                          .....บาย.....
    Sept. 10
    Nuttawadeewrote:
    มอหกแล้วเน้อ.....
    เค้าก้อเหนื๊อยเหนือย  เมื่อไหร จะจบม.หก ซักที
    แต่คิดอีกที เค้ารักร้อยเอ็ดวิทยาลัยจัง
    ที่นี่ ให้หลายๆอย่างที่ทำให้เค้าเป็นเค้า
    ไม่รู้วันข้างหน้า เราจะได้เจอกันอีกป่ะ
     
    แต่ขอให้โชคดีนะ
     
    ดีใจ ที่ได้เป็นลูกเขียวแสด รุ่นที่เก้าสิบเจ็ดเหมือนกัน
    Sept. 9
            กู "ปาร์ค" เด้อเมิงห้ามลืมกูเด็ดขาด ไม่ว่าเราจะเป็นยังไงในวัดข้างหน้า แต่ถ้าถึงตอนนั้นจริงๆกูก็ไม่รุเหมือนกานสินะว่า เราจาได้เจอกันสภาพยังไง แต่ขอบอกว่าถึงกูจะเป็นอย่างไรเมิงก็ยังจะเป็น "เพื่อนกูตลอดไปนะเว้ย"  ถ้าเกิดเมิงลืมกูก็ไม่ว่าไรหรอกกูก็เข้าใจว่า กูอาจจาจบไม่สูงเท่าพวกเมิงแน่ๆ ขอให้เมิงสมหวังกับคณะที่ต้องการจะไปเรียนแล้วกัน ขอให้กลุ่มเรามีที่เรียนที่จั้งใจไว้ทุกๆคน ให้จบดีๆ มีงานทำ แล้ถึงตอนนั้นค่อยว่ากัน กลุ่มเรากูจาขอจำไปตลอด ว่าอย่างน้อยครั้งนึง กูก็มีเพื่อนดีๆ กับเค้าบ้าง เราจะว่าไปแล้วนิก็ห่างๆกันบ้างเนาะช่วงนี้ ต่างคนต่างทำในสิ่งที่ตัวเองต้องทำ ต้องไป แต่ก็นัดเราก็คงไม่พ้นเนื้อย่าง แต่กูเริ่มหวั่นๆแล้วว่ะ เริ่มจาไม่ค่อยว่างกัน ขนาดตอนนี้นะ แล้วต่อไปหละก็ไม่รู้จะเป็นอย่างไร แต่ก็เอาเหอ ครั้งหน้าๆก็ยังมี   ** กูรักพวกเมิงน่ะเว้ยเพื่อน **
           โชคดีเด้อโอ๊ต  โชคดีเด้อกลุ่มเรา  โชคดีเด้อเพื่อนๆทุกคน ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่าง เฮ้อเวลานี้มันก็เร็วเนาะ
    Sept. 9
    Picture of Anonymous
    เป้ง เด้อ PeNG_9487 wrote:
    เออก็ใช้ได้นิ  ยาวดีแต่มีสาระกูว่ามึงหนะเก่งอังกฤษที่สุดใน ร.ร.แล้วละตอนอยู่ ม.3ถ้าไม่ได้มึงกู คงตายเหมือนกันแบบฝึกหัดอังกฤษหลายคักยืม มึงลอกวันแรก ตอนเปิดเรียน ม.3ลอกทุกวันจนถึงวันสุดท้ายของม.3 ขอบจัยมากนะเพื่อน แล้วมาตอนม.ปลาย กูก็ต้องให้มึงช่วยอีก ถึงแม้จะอยู่คนละห้องก็ช่างมึงก็ยังช่วยกู เสมอมา จนมาถึงม.5ถ้าไม่ได้มึงช่วยจดชีวะให้ เกรดกูคงไม่ถึง2.8หรอก ขอบจัยมากนะเพื่อน ต่อไปมีไรให้กูช่วย บอกมาโลดเด้อ เพราะว่าถ้าไม่มีมึงในวันนั้นคง ไม่มีกูในวันนี้  PeNG_9487         
    Sept. 9
    Picture of Anonymous
    เป้ง เด้อ PeNG_9487 wrote:
    เออก็ใช้ได้นิ  ยาวดีแต่มีสาระกูว่ามึงหนะเก่งอังกฤษที่สุดใน ร.ร.แล้วละตอนอยู่ ม.3ถ้าไม่ได้มึงกู คงตายเหมือนกันแบบฝึกหัดอังกฤษหลายคักยืม มึงลอกวันแรก ตอนเปิดเรียน ม.3ลอกทุกวันจนถึงวันสุดท้ายของม.3 ขอบจัยมากนะเพื่อน แล้วมาตอนม.ปลาย กูก็ต้องให้มึงช่วยอีก ถึงแม้จะอยู่คนละห้องก็ช่างมึงก็ยังช่วยกู เสมอมา จนมาถึงม.5ถ้าไม่ได้มึงช่วยจดชีวะให้ เกรดกูคงไม่ถึง2.8หรอก ขอบจัยมากนะเพื่อน ต่อไปมีไรให้กูช่วย บอกมาโลดเด้อ เพราะว่าถ้าไม่มีมึงในวันนั้นคง ไม่มีกูในวันนี้  PeNG_9487         
    Sept. 9
    กำลังใจดีดีให้ตัวเอง......
     
    ไม่มีใครเกิดมาไร้ค่า
     
    แม้แต่คนโง่ที่สุดก็ฉลาดในบ่งเรื่อง
     
    และคนฉลาดที่สุดก็ยังโนหลายเรื่อง
     
    ไม่มีอะไรเสียเวลาไปมากกว่าการคิดที่จะย้อนกลับไปแก้ไขอดีต
     
    ไม่มีอะไรช้าเกินไปที่จะทำในสิ่งที่ตนฝัน
     
    เหอๆๆๆ
     
     
    Sept. 9
    เพื่อน....

    คอยเตือน ยามเพื่อนพลั้ง คอยฟัง ยามเพื่อนขอ

    คอยรอ ยามเพื่อนสาย คอยพาย ยามเพื่อนพัก

    คอยทัก ยามเพื่อนทุกข์ คอยปลุก ยามเพื่อนท้อ

    คอยง้อ ยามเพื่อนงอน คอยสอน ยามเพื่อนผิด

    คอยสะกิด ยามเพื่อนเผลอ คอยเจอ ยามเพื่อนหา

    คอยลา ยามเพื่อนกลับ คอยปรับ ยามเพื่อนเปลี่ยน

    คอยเรียน ยามเพื่อนเที่ยว คอยเคี่ยว ยามเพื่อนเล่น

    คอยเย็น ยามเพื่อนร้อน คอยหอน ยามเพื่อนเห่า

    คอยเฝ้า ยามเพื่อนฟุบ คอยอุบ ยามเพื่อนปิด

    คอยคิด ยามเพื่อนถาม คอยปราม ยามเพื่อนหลง

    คอยปลง ยามเพื่อนแกล้ง คอยแบ่ง ยามเพื่อนหมด

    คอยอด ยามเพื่อนทาน คอยคาน ยามเพื่อนล้ม

    คอยชม ยามเพื่อนชนะ คอยสละ ยามเพื่อนชอบ

    แล้ว "เพื่อน" ในความหมายของคุณล่ะ....เป็นแบบนี้ไหม?
     
    Sept. 9

    Trackbacks

    The trackback URL for this entry is:
    http://odaoat.spaces.live.com/blog/cns!58659E86D661A264!434.trak
    Weblogs that reference this entry
    • None